Cadier en Keer
|
| Start wandeling 97,118,134,
210,
279,364,373. |
Cadier
en Keer hoort bij de Gemeente Margraten. het dorp telt 1500 huizen met
4000 inwoners. Het ligt in een prachtige wandelomgeving.
De kerk van Cadier-en-Keer mag symbolisch worden genoemd voor de
ontwikkeling van deze gemeente van landelijk dorpje tot een steeds
aandoende nieuwbouwwijk. De 13e eeuwse toren herinnert nog aan het
verleden, maar de rest van de kerk is van deze tijd. Het historische,
driebeukige kerkje kon de groei van de bevolking niet meer aan.
Wijlen pastoor Edmund Frissen zag zich gedwongen om op zijn oude dag
nog de zware taak van bouwpastoor op zijn schouders te nemen. Dat
karwei heeft hij geklaard met behulp van landelijke bedelacties,
waarbij hij geldelijk medelijden vroeg met zijn parochianen, die bij
regenweer de paraplu moesten meenemen naar het lekke, oude kerkje. Hij
was nog een parochieherder van de oude stempel, die wist wat goed voor
zijn 'schapen' was. Met prachtige houten beelden sierde hij zijn
pastorie op, omdat de mensen, volgens hem, 'toch veel meer prijs
stellen op gipsen afbeeldingen van heiligen met veel bloed overladen'.
In de omgeving van de kerk is een aardig gemeentehuis verrezen aan een
marktpleintje met daaromheen nieuwe huizen voor de bijna 4000 inwoners.
Aan de rijksweg naar Maastricht liggen nog een viertal kloosters. Het
vroegere kleinseminarie van de Societeit voor Afrikaanse missies, nu
rusthuis voor oudere paters met museum voor Afrikaanse kunst en aan de
overkant van de weg een zusterklooster. Ten noorden daarvan bevindt
zich het voorname landhuis Blankenberg, dat vanaf 1904 een
zusterklooster is en ten zuiden op de grens met Maastricht, huize `St.
Jozef', een gezinsvervangend tehuis van de priesters van het Heilig
Hart voor kinderen.
U vindt hier ook het Afrikamuseum met beelden en maskers uit Ghana.
Menigen komen om te
genieten van dit droomplaatsje, dat niet alleen bij toeristen, maar ook
bij trouwlustige paartjes erg in trek is. Zij prefereren het kerkje van
Bemelen boven hun eigen parochiekerk vanwege het charmante decor.
Pastoors, die een rustige levensavond verkiezen en voor wie de kleinste
gemeente een begeerde parochie vormt, hebben het er maar druk mee. Niet
zelden ook met het optreden als bemiddelaar tussen partijen in de
gemeenteraad. Daar gaat het vaak minder vreedzaam toe dan de vredige
omgeving zou doen veronderstellen.
|
|
